Soldu Güllerim · Buluşma İsteği

Artık uzaktan bakışmak ve birkaç cümle konuşmak ikisine de yetmiyordu. Bir pastanede karşılıklı oturup çay içmek, sıradan insanlar için önemsiz sayılabilecek bir istek olsa da onlar için büyük bir cesaret istiyordu. Bir sabah Sevgi, ağabeyine dikiş kursuna gideceğini söyledi. Kenan hiçbir şeyden şüphelenmedi. Evlerinden iki mahalle ötede bulunan Susak Şeker Pastanesi'ne geldi. Pencerenin hemen yanındaki masaya oturdu. Gözleri bir an olsun kapıdan ayrılmıyordu. Dakikalar geçti. Sonra bir saat... Ardından bir saat daha... Her açılan kapıda heyecanla başını kaldırıyor, içeri girenin Adem olmadığını görünce sessizce yerine oturuyordu. Bu hâli, pastanenin sahibi Rahmi Amca'nın dikkatini çekmişti. Elindeki çay bardaklarını silerken gülümseyerek yanına geldi. — Hayrola kızım? Bugün gözlerin kapıda kaldı. Birini mi bekliyorsun? Sevgi hafifçe irkildi. — Yok Rahmi Amca... Öyle dışarıyı seyrediyorum. Rahmi Amca başını iki yana salladı. — Hadi be kızım. Ben yıllardır pastaneciyim. Birinin bir derdi oldu mu şıp diye anlarım. Sen birini bekliyorsun.