Soldu Güllerim · Ertesi gün

Sabah olduğunda güllerin üzerine konan minik güvercinlerin cikleme sesi, Sevgi'yi uyandıran şey olmuştu. Sevgi, gece Adem'i gördüğü için mutluydu. Kahvaltı yaparken karşı bakkalın çırağı geldi. Telefon vardı Sevgi'ye. "Memleketten arıyorlar abla." dedi çırak. Memleketi duyunca gitmek istemedi ama merak da ediyordu. Gitti ve tekrar aramalarını bekledi. Aradılar, arayan. Annesiydi.. - Kızım, Sevgi'm. Ne yapıyorsun yavrum? İyiyim. - Kızım bak. Geri dön buralara. Evlendirmeyiz, dön. Anne, ben o adamla evlenmem. Okuyacağım ben. - Kız bak bakayım. Senin gönlünde başka biri mi var? Ne bu inadın? Ya anne. Beni zorla biriyle evlendirmek istiyorsunuz. Sevmediğim biriyle neden evleneyim ben? - Ben onu bunu bilmem kızım. Orada bozarlar seni. Çok pişman olursun. Anne kapatıyorum. İyi bakın kendinize.. Sevgi telefonu kapattı ve uzun bir soluk aldı. Ailesinin, evlenmessine zorladığı o yaşlı adamı istemeyen Sevgi. Ailesinden kaçmak için geldiği İstanbul'da bile bir şekilde. Telefonla da olsa rahat bırakılmıyordu.